Szachmaty

Fianchetto

Słownik szachowy · Przebieg partii

W skrócie: fianchetto to ustawienie gońca na długiej przekątnej: najpierw pionek g albo b idzie o jedno pole, potem goniec staje na g2, b2 (białe) albo g7, b7 (czarne).

Po 1.Sf3 d5 2.g3 Sf6 3.Gg2 e6 4.O-O Ge7 goniec z g2 patrzy przez całą szachownicę na centrum i skrzydło hetmańskie, a przy okazji osłania króla po roszadzie.

Skąd się wzięła nazwa fianchetto?

Z włoskiego: „fianco” to bok, skrzydło, a „fianchetto” to małe skrzydło. Goniec nie wychodzi do centrum, tylko rozwija się z boku, na skrzydle. Po polsku czytamy to słowo „fianketto”.

Po co robi się fianchetto?

Goniec na długiej przekątnej kontroluje centrum z daleka i trudno go zaatakować pionkami. Po krótkiej roszadzie stoi tuż przy królu i chroni pola wokół niego. Fianchetto jest częścią wielu debiutów: obrony królewsko-indyjskiej, obrony Grünfelda, partii angielskiej, ataku Rétiego i wariantu smoczego obrony sycylijskiej.

Na co uważać przy fianchetto?

Na wymianę tego gońca. Pionki na f2, g3 i h2 zostawiają wokół króla słabe pola, które goniec do tej pory pilnował. Jeśli przeciwnik wymieni go swoim gońcem, często razem z hetmanem na h3 albo h6, król robi się odsłonięty. Dlatego gońca z fianchetto zwykle oddaje się tylko za coś wartościowego.

Zobacz debiuty z fianchetto w aplikacji

Za darmo i bez konta. Postęp zostaje w Twojej przeglądarce.