Fianchetto
Słownik szachowy · Przebieg partii
W skrócie: fianchetto to ustawienie gońca na długiej przekątnej: najpierw pionek g albo b idzie o jedno pole, potem goniec staje na g2, b2 (białe) albo g7, b7 (czarne).
Skąd się wzięła nazwa fianchetto?
Z włoskiego: „fianco” to bok, skrzydło, a „fianchetto” to małe skrzydło. Goniec nie wychodzi do centrum, tylko rozwija się z boku, na skrzydle. Po polsku czytamy to słowo „fianketto”.
Po co robi się fianchetto?
Goniec na długiej przekątnej kontroluje centrum z daleka i trudno go zaatakować pionkami. Po krótkiej roszadzie stoi tuż przy królu i chroni pola wokół niego. Fianchetto jest częścią wielu debiutów: obrony królewsko-indyjskiej, obrony Grünfelda, partii angielskiej, ataku Rétiego i wariantu smoczego obrony sycylijskiej.
Na co uważać przy fianchetto?
Na wymianę tego gońca. Pionki na f2, g3 i h2 zostawiają wokół króla słabe pola, które goniec do tej pory pilnował. Jeśli przeciwnik wymieni go swoim gońcem, często razem z hetmanem na h3 albo h6, król robi się odsłonięty. Dlatego gońca z fianchetto zwykle oddaje się tylko za coś wartościowego.
Zobacz debiuty z fianchetto w aplikacji
Za darmo i bez konta. Postęp zostaje w Twojej przeglądarce.