Szachmaty

Ofiara grecka

Słownik szachowy · Taktyka

W skrócie: ofiara grecka to poświęcenie gońca na h7 (u czarnych na h2) z szachem zaroszowanemu królowi. Po jego zbiciu skoczek wchodzi na g5 z szachem, a hetman dołącza do ataku przez h5.

Ruch białych. G:h7+ K:h7, Sg5+ Kg8, Hh5 i grozi Hh7 mat. Jedyna obrona to zejście wieżą z f8, żeby król miał pole ucieczki. Inne odejścia króla po Sg5+ trzeba liczyć osobno.

Kiedy ofiara grecka działa?

Potrzebne są cztery rzeczy: goniec na przekątnej b1-h7, skoczek, który dojdzie na g5, hetman, który szybko stanie na h5, i brak czarnego skoczka na f6, bo to on broni h7. Często pole f6 zabiera pionek białych na e5. Jeśli czarne mogą zbić skoczka na g5 gońcem albo hetmanem bez strat, atak zwykle się rozpada.

Skąd nazwa „ofiara grecka”?

Nazwa nawiązuje do konia trojańskiego, czyli podarunku od Greków, który okazał się pułapką. Goniec na h7 też wygląda na prezent: król może go zbić, ale po zbiciu wychodzi na otwartą przestrzeń. W literaturze angielskiej ten motyw nazywa się Greek gift.

Jak liczyć ofiarę grecką?

Po Sg5+ król ma zwykle cztery odpowiedzi: wrócić na g8, pójść na h8, na g6 albo na h6. Każdą trzeba sprawdzić, zanim oddasz gońca, bo ofiara jest nieodwracalna. Najtrudniejsze bywa wyjście króla na g6, gdzie atak wymaga dodatkowych figur, na przykład pionka h. To przykład kombinacji i ofiary.

Ćwicz ataki na króla w zadaniach

Za darmo i bez konta. Postęp zostaje w Twojej przeglądarce.