Szachmaty

Zły goniec

Słownik szachowy · Strategia

W skrócie: zły goniec to goniec, przed którym własne pionki stoją na polach tego samego koloru co on. Ma mało ruchów i nie może atakować pionków przeciwnika.

Jak rozpoznać złego gońca?

Spójrz na pionki centralne. Jeśli stoją na polach koloru Twojego gońca, to on jest zły, a drugi goniec dobry. Klasyczny przykład to obrona francuska: po 1.e4 e6 2.d4 d5 3.e5 czarny goniec z c8 ma przed sobą pionki na e6 i d5, oba na białych polach.

Co zrobić ze złym gońcem?

Są trzy drogi. Wyprowadzić go przed łańcuch pionków, zanim pionki go zamkną. Wymienić go na dobrego gońca albo skoczka przeciwnika. Albo przestawić pionki na pola drugiego koloru, choć to zwykle trwa długo. W końcówce zły goniec bywa tak słaby, że strona z nim przegrywa mimo równego materiału.

Czy zły goniec zawsze jest bezużyteczny?

Nie. Zły goniec dobrze broni własnych pionków, bo stoją na jego kolorze. Mistrzowie mówią czasem o „złym gońcu, który broni dobrych pionków”. Dopóki na szachownicy są inne figury, taki goniec może być potrzebny. Problemem staje się głównie w końcówce.

Poznaj obronę francuską w aplikacji

Za darmo i bez konta. Postęp zostaje w Twojej przeglądarce.