Szachmaty

Szachy heksagonalne (Glińskiego)

Słownik szachowy · Odmiany szachów

W skrócie: szachy heksagonalne to odmiana szachów na planszy z 91 sześciokątnych pól w trzech kolorach. Najbardziej znaną wersję wymyślił w latach 30. XX wieku polski szachista Władysław Gliński.

Jak wygląda plansza?

Ma kształt dużego sześciokąta złożonego z 91 małych sześciokątnych pól w trzech kolorach. Każda strona ma o jednego gońca więcej niż w zwykłych szachach, czyli trzy, po jednym na każdy kolor pól, i dziewięć pionków. Pozostałe figury są takie same: król, hetman, dwie wieże i dwa skoczki.

Jak chodzą bierki?

Podobnie jak w zwykłych szachach, ale w sześciu kierunkach zamiast czterech. Wieża porusza się wzdłuż sześciu linii, goniec po sześciu przekątnych, które zawsze prowadzą przez pola jednego koloru, a hetman łączy oba ruchy. Nie ma roszady, a pionek bije w nieco innym kierunku niż idzie.

Czy w szachy heksagonalne ktoś jeszcze gra?

Tak, choć to dziś niszowa odmiana. Najpopularniejsze były w Europie Środkowo-Wschodniej, także w Polsce, gdzie rozgrywano turnieje i mistrzostwa. Plansze i bierki można kupić, a w internecie są programy do gry. To ciekawa część polskiej historii szachów.

Poznaj ruchy bierek w zwykłych szachach

Za darmo i bez konta. Postęp zostaje w Twojej przeglądarce.